The Ugly Trait of Filipino (Voters)

It’s that time again when Filipinos choose their politicians (or should I say, leader? Me aamin ba na politiko sya?)  It’s that time again that Filipinos are so divided.  It’s that time again that almost everybody has something good to say for his favoured candidate and some nasty things to say to his candidate’s opponent.  But the big question is, does that matter?  In the end, isn’t it that the money still matter, right?  Umamin kayo, come election eve, humahaba pa rin leeg nyo sa kakaantay sa perang darating sa inyo.  Nagkakandarapa pa rin kayong maisama ang pangalan nyo sa listahan ng mga kandidato, right?  Since it’s national election, so you expect your name to be in the list of a presidentiable, senatoriable, congressman, governor, mayor…down the line.  Aba, malaking pera din yan!  Me pambili na ng bigas, me pang-ulam, me pang-inom at me pang-sine pa! O, di ba?

At pagkatapos ano?  Pag naubos na ang pera, ano na?

Titiisin na lang ang natitirang taon at maghintay na naman sa susunod na eleksyon?

Me halaga pa ba ang kakayanan at karakter ng mga kandidato?

Forget martial law? Kalimutan na ang pangungurakot? Kalimutan na ang kawalan ng kakayahan?  Mahalaga ba ang lahat ng iyan kung ayan na, ibinibigay na nga ang pera sa mga palad mo?  Pinag-iisipan mo rin ba kung sino ang nararapat mong iboto?  Nakikinig ka rin ba sa paninira sa mg kandidato?  Naniniwala ka rin ba sa mga totoong kakayanan nila?

Naniniwala ka rin ba na maikli lang ang memorya ng mga Pilipino?  Ano ang naging reaksyon mo doon sa nagtanong kung bakit laging nakaupo si Apolinario Mabini? Mahina na nga ba tayo sa history?  Yun ngang Martial Law, kelan lang naman ito, di na alam ng karamihan kung ano ito? 

Nakakalungkot isipin na ganito na ang takbo ng utak ng karamihan ng mga Pilipino.  At kung sakali man, naiisip ko, balang araw, kawawa ang Pilipinas.